توربو كمپر سور (كمپرسورهای گریز از مركز) :
( در سال 1920 به وسیله دكتر ویلیس كریر طرح ومورد استفاده قرار گرفت).
توربو كمپر سوردر ماشین ها با قدرت برودتی زیاد و فشار انتهای نسبتاً كم مورد استفاده قرار می گیرد .
تعداد پروانه كمپر سور نشان دهنده مراحل تراكم است . تراكم بخار مبرد در اثر نیروی گریز از مركز با حركت سریع حلقه ها چرخ گردان و تبدیل انرژی جنبشی حاصل از پروانه های چرخ گردان به انرژی پتانسیل در دیفوزور می باشد .
در بدنه كمپر سور چرخ گردانها پروانه ای روی میله ( میل لنگ ) سوار می شوند .
روغن كاری یا طا قانهاو كاسه نمد به وسیله دستگاه مخصوصی كه در باك روغن قرار دارد از طریق پمپ فیلتر وسوپاپ كنترل فشار انجام می گیرد .


توربوكمپرسور خیلی خوب تعادل یافته و با سرعت دورانی زیاد كار می كند . بخار مبرد از طرف میله بطرف پروانه های چرخ گردان گشیده می شود و بر اثر حركت در پره ها بخار سرعت زیادی یافته و تحت اثر نیروی گریز از مركز از پـرده به دیفــوزور ( پخش كننده) می رود و در آنجا بخاطر افزایش مقطع ، سرعت كم شده و فشار افزایش می یابد و با عبور بخار از پروانه های متعدد می توان فشار انتهای تراكم را افزایش داد .
راندمان توربو كمپرسورها بوسیله میله از 100 به 50 درصد تغییر می كند و قبل از پروانه دوم میان بخار مبرد در نظر گرفته می شود .

خواص توربو كمپرسورها نسبت به كمپرسور های پیستونی بشرح زیر است :
1ـ تعادل و آب بندی بهتر بخاطر نبودن نیروی انرسی متغیر .
2ـ نبودن سوپاپ ها و در نتیجه حذف مقاومت .
3ـ حذف شدن خطر ضربه هیدرولیكی احتمالی .
4 ـ ابعاد كوچكتر و وزن كمتر در قدرتهای مساوی .
5 ـ حذف روغن كاری درونی كه در نتیجه آن روغــن به وسایــل تبــادل كننــده نمی رود(كندانسور ـ تبخیر كنند). در عوض استفاده از سیستم روغن كاری مخصوص و الكتروموتور سینكرونی از كمبودهای توربو كمپرسور بشمار می رود .
موارد استفاده از توربوكمپرسورها در ماشینهای مبرد بزرگ در صنایع شیمیایی و نفت و در دستگاههای بزرگ تهویه مطبوع می باشد و معمولاً وقتی از این نوع كمپرسور استـفاده می شود كه حجم بخار ورودی به كمپرسور خیلی زیاد باشد .
مبردهای مورد استفاده در توربو كمپرسورها باید دارای راندمان حجمی كم ( زیاد شدن حجم بخار) و وزنی ملكولی زیاد (افزایش انرژی جنبشی وكم شدن تعداد پروانه) باشند كه این خواص در فریون 11 و 142 و 12 مشاهده می شود .
در مكانهای كه احتیاج به سرمایش زیادی دارند از کمپرسورهای بزرگ تبرید مورد استفاده قرار می گیرند و ظرفیت هز یک از آنها ار ۱۰۰ تا ۱۰۰۰۰ تن تبرید است . بر حسب نوع و ظرفیت کمپرسور مبردهای مورد استفاده در چیلرفریون ۱۲ یا ۲۲ یا ۱۱۳ یا یا ۵۰۰ یا … استفاده می شوند البته در سالهای اخیر به دلیل آشکار شدن اثر مخرب CFC ها بر لایه اوزون جو زمین و ممنوعیت استفاده از آنان مبردهای بی زیان برای لایه اوزون به تدریج جانشین آنان می شوند که از جمله آنان می توانیم به R134a اشاره کرد .
کمپرسورهای تبرید از یک یا تعدادی پره تشکیل می شوند که روی محوری که با سرعت در محفظه می چرخد سوار شده استمبرد که به چشم پره وارد شده است با نیروی گریز از مرکز در سرعت زیادبه نوک پره رانده می شود و از اینجا مبرد به دیفیوزر وارد شده و فشار سرعتی آن به فشار استاتیکی تبدیل می شود . سپس به کندانسور رانده شده تا تقطیر شودو ادامه سیکل انجام می شود .
۱) روانکاری
در کمپرسورهای سانتریفوژ بنا بر دستورالعمل کارخانه سازنده فقط باید از روغن با درجه بالا استفاده شود سطح روغن باید در تمام سیستم روغن کاریمورد بررسی قرار گیرد تا حد صحیح آن همیشه برقرار باشد .
سطح روغن باید به عنوان مرجع روی شیشه رویت یا سایت گلاس علامت گذاری شود و لازم است حین کار و هنگام خاموشی سیستم مورد بازبینی قرار گیرد . سایر کارهایی که باید انجام شود به شرح زیر است :
• بازبینی منظم فشار و دما هنگام کار دستگاه
• بازبینی منظم فشار و دما هنگام خاموشی دستگاه هر ۶ ماه یک بار
• بازرسی سطح روغن هنگام خاموشی دستگاه
• تعویض روغن در صورت کثیف شدن روغن
• تمیز کردن صافی روغن در هنگام تعویض کردن روغن در صورت لزوم
۲) گرمکن روغن
گرمکن روغن باید در هنگام خاموشی دستگاه روشن باشد تا مخلوط روغن و مبرد را از هم جدا کند
۳) مبرد
هر ۲ سال یک مرتبه باید از مبرد نمونه برداری شود تا در صورت کثیف بودن یا نا مناسب بودن تعویض گردد
۴) خاموشی طولانی دستگاه
اگر گرمکن روغن درست کار کند جذب روغن توسط مبرد را می توان به حداقل رساند . اگر دستگاه در محلی با آب و هوای کثیف نصب شده باید آب سیستم خنک کاری روغن را تخلیه کرد کاهی تخلیه روغن مناسب تر است.